Reacties

silhouet vrouw

“De bijeenkomst heb ik als heel positief ervaren!”

Het voelde als een warme deken om je heen, een veilige plek waar je elkaar tot steun kunt zijn en ervaringen met elkaar kunt delen.
Er was saamhorigheid, herkenning, de worsteling, maar ook was er ruimte voor de emoties die het losmaakte.
Heel duidelijk kwam in de groep naar voren dat de ouders met liefde om hun kind heen staan ondanks de keuze die het maakt of gemaakt heeft. Het is zo ontzettend belangrijk dat we van ons kind blijven houden, ze hebben onze liefde zo hard nodig! Ook zij zijn door een moeilijke eenzame weg gegaan, alleen, zonder het met iemand te kunnen delen.
Wat mij ook als heel bijzonder trof, was de plaats die onze kinderen kregen in het gebed, ook hun nood werd ook bij de Heere God neergelegd, daar kunnen en mogen we hulp van verwachten.
Ik ben erg dankbaar voor deze bijeenkomst(en), kan het iedereen aanbevelen.

Een moeder.

silhouet vrouw

Impressie bijeenkomst groep Noord-Oost Nederland op 12 mei 2012

Naar aanleiding van het bericht in ons kerkelijk weekblad de Saambinder over een bijeenkomst voor familie van kinderen met een homoseksuele geaardheid hebben we ons daarvoor opgegeven. We waren wat aan de late kant, omdat we ons hadden verkeken op al die verkeerslichten in een stedelijke omgeving. De zaal zat dan ook al bijna vol en je beseft; het zijn allemaal mensen die ook het verdriet ervaren wat je zelf omdraagt. Bij de een misschien door een recente mededeling van kind, zus of broer “Ik ben homoseksueel” en bij de ander een verdriet dat al vele jaren steeds in allerlei levensomstandigheden weer de kop op steekt. Wij zijn hartelijk ontvangen met koffie en koek. De bijeenkomst werd geopend met Bijbellezen en gebed. Na enkele inleidende woorden is de groep verdeeld over drie gespreksgroepen. We zaten in een kring elkaar enigszins onwennig aan te kijken. In onze groep is een gespreksronde gehouden waarin we ons konden voorstellen en vertellen wat we kwijt wilden over onze ervaringen. Dit hebben we als heel bijzonder beleefd. Hoe je jezelf sterk verbonden voelt met mensen die je nooit eerder hebt ontmoet die met dezelfde zorgen, moeiten, vragen en verdriet worstelen. Er was grote openheid over hoe iedereen het ervaren heeft toen onze kinderen, broer of zus vertelde anders geaard te zijn, maar ook hoe om te gaan met homoseksuelen in gezin, familie en kerkgemeenschap. En ook hoe het pastoraat functioneert in de eigen kerkelijke gemeente. Kinderen, boers of zussen met een andere geaardheid worstelen met schaamte – en schuldgevoelens. Ze willen echt niet anders zijn, maar moeten het uiteindelijk accepteren. Er zijn veel waarom vragen. Als God me dan zo geboren heeft laten worden, waarom mag homoseksualiteit dan niet worden gepraktiseerd? We merkten bij alle ouders het grote verdriet dat de meeste kinderen de kerk verlaten hebben of waarbij dit proces in gang is gezet. Dit wordt door allen ondervonden als de grootste smart. Alleen bij de Heere is ook voor hen kracht steun, liefde, rust en vrede te vinden in deze moeilijke strijd. Deze middag is er veel met elkaar besproken, maar er zijn ook veel zaken waar we dieper op in willen gaan. O.a. hoe ga je om met de partner van je zoon of dochter. Al met al kwamen we tijd te kort. Deze middag is gezamenlijk afgesloten, waarbij wij met onze kinderen of familielid zijn opgedragen aan de Heere. Hoe donker ooit Gods weg mag wezen. Hij ziet in gunst op die hem vrezen. Het was een middag die om een vervolg vroeg, en we zijn dan ook heel blij dat we met elkaar een nieuwe afspraak konden maken.

Een moeder

silhouet echtpaar

Impressie groep midden Nederland op 12 mei 2012


Wij werden door iemand geattendeerd op deze site, begeleid met een zinnetje: Wellicht hebben jullie hier belangstelling voor. Nadat wij e.e.a. gelezen hadden was dat erg confronterend en waren wij er terughoudend in. Maar nadat de tijd verstreek wilden wij er toch het onze van weten en trok het ons wel aan ons op te geven voor een bijeenkomst. Hoewel wij een aantal jaren ‘ervaring’ hebben en moeilijke tijden hebben gehad, (en nog dikwijls) dachten wij, je steekt overal wat van op. En wie weet, kunnen we nog een heel klein beetje voor anderen betekenen in gesprekken. Nadat we de uitnodiging met datum, tijd en plaats ontvingen zijn we op pad gegaan naar dit nieuwe, onbekende. Wij hadden n.l. niet heel veel contacten over deze moeilijke omstandigheden, hoewel de contacten die we hadden heel goed waren, maar wie kan je helpen. In de hal werden we ontvangen door enkele aardige mensen die ons direct op ons gemak stelden, zij verwezen ons naar de zaal waar de koffie al op ons wachtte. Al gauw werd geopend met zingen, Bijbellezen en gebed, daarna een korte meditatie, inleiding en visie op het onderwerp van de middag. We zijn toen in drie groepen gesplitst, elk van ongeveer 20 personen, elke groep in een aparte zaal. Na een korte inleiding door een van de mensen van de groepsleiding kregen we toen de gelegenheid ‘ons verhaal’ te vertellen, vrijblijvend, natuurlijk was er een beetje spanning maar het ging heel ongedwongen en al gauw ging het vanzelf. Wat een zorgen, wat een verdriet komt er dan op je af, heel goed om zelf van je af te kunnen praten maar ook om het leed van anderen te horen. Is dit vruchtbaar, kan iemand zich afvragen. Ja wij vinden van wel, je eigen pak kan iets lichter worden, je leert luisteren naar anderen en kunt door met anderen te praten van elkaar leren en elkaar helpen, soms is het maar een kleine handreiking, maar dan toch… De tijd vloog om en de pauze kwam met koffie, waarbij veel mensen elkaar weer vonden in gesprek. Na nog wat toelichtingen en informatie e.d. werd er gesloten met zingen, lezen en gebed. Wij kunnen niet anders zeggen dan dat we het een heel nuttige bijeenkomst vonden. Het is een zegen dat er over dit onderwerp meer gesproken wordt en er een fijne werkgroep is ontstaan. Wij willen iedereen die met deze ingrijpende zorgen bezet zijn, aanraden naar deze bijeenkomsten te komen. Er zijn zeer betrokken mensen met geduld en begrip, en er is veel gelegenheid voor contact. Het is echt de moeite waard, juist omdat er zoveel herkenning is. We zijn zeker van plan de volgende bijeenkomst weer te gaan en willen alle mensen die het op dit moment moeilijk vinden, maar zich toch aangetrokken voelen doordat ze deze zorgen van nabij kennen, van harte aanmoedigen zich ook op te geven. U zult er geen spijt van hebben.

Een vader en moeder

silhouet echtpaar

Impressie groep Noordoost op 15 september

Via een mededeling in De Saambinder werden we geattendeerd op de bijeenkomst voor ouder en familie rondom … Onze eerste reactie was: moet dit nu wel, wat kunnen verwachten en wat zullen we doen. Na telefonisch overleg hebben we besloten ons op te geven voor deze bijeenkomst. De ontvangst was allerhartelijkst. Het was duidelijk dat je onder gelijkgezinde mensen verkeerde; niet alleen wat de problematiek betreft maar ook juist de kerkelijke achtergrond. Zie ook reacties van andere ouders op deze eerste bijeenkomst. Inmiddels is er voor onze groep een tweede bijeenkomst geweest. Nadat we begonnen zijn met schriftlezing en gebed, heeft de voorzitter een korte thematische inleiding gehouden: “Kan ik de partner van mijn kind in huis ontvangen”. Aan de deelnemers werd gevraagd naar de ervaringen van de afgelopen tijd. Ook nu kwamen de zorgen en moeiten naar voren; vragen die gerezen zijn, het verdriet dat gevoeld wordt en met name hoe moet ons handelen zijn met het oog op Gods Woord. Door de deelnemers werd hierover gesproken, waarbij ook het thema van de inleiding ter sprake kwam. Al weet het ene echtpaar het al langer en het andere mogelijk korter, door te luisteren naar en het spreken met elkaar mogen we elkaar tot een hand en een voet zijn. Ondanks dat niet alle meningen parallel lopen is het goed om met eenzelfde kerkelijke achtergrond en een gemeenschappelijke basis van gedachten te kunnen wisselen. Het zijn tere zaken die besproken worden waar men niet mee te koop loopt. In de seculiere maatschappij is dit een gepasseerd station, doch ook binnen de kerkelijke gemeenten kan het soms moeilijk liggen. Worden de problemen opgelost? Zeker niet, maar wel wordt duidelijk dat men niet alleen met in problematiek staat. Juist door deze bijeenkomsten, het delen van de zorgen met anderen bij het licht van Gods Woord, kan nieuwe moed en kracht ontvangen worden.

Een echtpaar.

Mensen met een andere geaardheid